Πέμπτη, 16 Σεπτεμβρίου 2010

Η ΔΕΚΑΤΗ ΤΡΙΤΗ ΘΕΑ ΚΑΙ ΤΑ ΚΛΕΜΜΕΝΑ ΓΛΥΠΤΑ






ΜΟΛΙΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ

Περιγραφή:

Η μικρή Μελίνα ζει σε μια διαφορετική πόλη στην άκρη του κόσμου, την Ακρόπολη. Συντροφιά της έχει μια σειρά από γλυπτά που είχε φιλοτεχνήσει με περισσή τέχνη και μαστοριά ο παππούς της, ο μεγάλος γλύπτης Φειδίας. Αρχαίοι Θεοί και Θεές, Γίγαντες, Κένταυροι, Τιτάνες και Αμαζόνες είναι οι δικοί της αχώριστοι φίλοι. Γιατί μόνο εκείνη μπορεί να δίνει πνοή στα αγάλματα και να μαθαίνει την ανεπανάληπτη ιστορία τους. Σκοπός ζωής για τη μικρή Μελίνα είναι να φυλάει τα γλυπτά παντοτινά από κάθε πονηρό χέρι. Το κακό όμως που παραφυλάει κάπου πολύ κοντά της, γρήγορα θα τη βάλει σε μεγάλες περιπέτειες. Θα καταφέρει άραγε να σώσει τα γλυπτά και να πραγματοποιήσει το κρυφό της όνειρο να γίνει «η δέκατη τρίτη Θεά»;

 
Εικονογράφηση: ΝΑΤΑΛΙΑ ΚΑΠΑΤΣΟΥΛΙΑ

Εκδόσεις: ΨΥΧΟΓΙΟΣ

-Χρονολογία Εκδοσης: ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ 2010

-Σελίδες: 56

-Ηλικία: 7+

ΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΕΛΙΚΤΗ ΖΩΝΗ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ 

Ο ΤΡΙ ΤΟ ΤΡΙΓΩΝΑΚΙ



Περιγραφή:

Ο Τρι το τριγωνάκι στέκεται λυπημένο στη βιτρίνα ενός πολυκαταστήματος με χριστουγεννιάτικα είδη. Οι γιορτές πέρασαν και ο Τρι που τόσο ήθελε να πει τα κάλαντα, ξέρει ότι θα πάρει το δρόμο για την αποθήκη μέχρι τον επόμενο χρόνο. Ο φίλος του ο Άγγελος όμως του μαθαίνει πως το τραγούδι της Αγάπης -έτσι λέει ο Άγγελος τα κάλαντα- δεν είναι προνόμιο μόνο των γιορτινών ημερών. Κι έτσι το τριγωνάκι που δεν έχει βγει ποτέ έξω στον κόσμο, αποφασίζει να το σκάσει και να πραγματοποιήσει το όνειρό του. Θα τα καταφέρει άραγε;

Εικονογράφηση: ΜΑΝΟΛΗΣ ΖΟΥΛΑΚΗΣ
Εκδόσεις: ΤΕΤΡΑΓΩΝΟ
-Χρονολογία Εκδοσης: 2010
-Σελίδες: 36
-Ηλικία: 6+

Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΧΑΡΤΟΥΡΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΙΠΠΟΤΕΣ ΤΗΣ ΧΑΜΕΝΗΣ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗΣ




Περιγραφή

Η Ανακύκλωση, μία από τις τελευταίες και σίγουρες ελπίδες για τη σωτηρία του περιβάλλοντος, πέφτει θύμα των μεγάλων συμφερόντων και κινδυνεύει να συλληφθεί. Οι ισχυροί συνωμοτούν εναντίον της. Μερικά γενναία σκουπίδια, όμως, όπως ο Κοκός ο Πλαστικός, η Μαρία η Μπαταρία, ο Μένιος ο Αλουμινένιος και ο Λίνος Μπουκαλίνος, με αρχηγό τους το βασιλιά Χαρτούρο, αποφασίζουν να τη βγάλουν από το αδιέξοδο, βάζοντας σε κίνδυνο την ίδια τους τη ζωή.

Μια ιστορία στην οποία συνυπάρχουν το αγωνιστικό πνεύμα και η ευαισθησία για το περιβάλλον με τη φαντασία, το χιούμορ, την περιπέτεια και τις απρόβλεπτες ανατροπές της ζωής.

Εικονογράφηση: Σγουρός Γιώργος
Εκδόσεις: Modern Times
Έτος έκδοσης: 2010
Σελίδες: 111
Ηλικίες: 8+

ΤΟΥΜΠΑ ΚΟΥΜΠΑ ΛΟΥΜΠΑΜΠΑ

Περιγραφή:
Την ώρα που οι αρχές της χώρας ερευνούν τη μυστηριώδη εξαφάνιση μιας σχολικής τάξης, εκατομμύρια παιδικά παιχνίδια χάνονται ξαφνικά από τα ράφια των πολυκαταστημάτων. Μέσα στη γενική ανησυχία, ο Πολεμώτατος, ο άρχοντας των βίαιων παιχνιδιών, βρίσκει ευκαιρία να υλοποιήσει τα καταχθόνια σχέδιά του. Θα τα καταφέρει τελικά ή μήπως τα παιδιά, μια μαγική φράση και η δύναμη της αγάπης θα ματαιώσουν τα σχέδιά του; Ένα σύγχρονο αντιπολεμικό παραμύθι, το οποίο μέσα από το χιούμορ και τη φαντασία μιλάει για την προαιώνια πάλη καλού-κακού, τονίζοντας την ανάγκη της αγάπης και της ειρηνικής συνύπαρξης.

Εικονογράφηση: ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ
Εκδόσεις: MODERN TIMES
- Χρονολογία Εκδοσης: 2009
- Σελίδες: 104
-Ηλικία: 7+

Τετάρτη, 8 Σεπτεμβρίου 2010

ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΥ... (πορεία αναζήτησης του μέσα μας παιδιού)



Αρχή του κόσμου πράσινη κι αγάπη μου θαλασσινή
Την κλωστή σου λίγο λίγο τραγουδώ και ξετυλίγω...
Oδυσσέας Ελύτης


Τόπος καταγωγής, των πρώτων θαυμάτων θαυμαστός κόσμος, το χωριό Ασωπία Θηβών. 1974. Μνήμες παιδικές, εικόνες του βουνού και του κάμπου, ξωκλήσια, αμπέλια και «χρυσές ελιές», λιβάνι, μούστος, και θυμάρι, θέρος-τρύγος-πόλεμος. Περβόλια, τρεχούμενα νερά και παιχνίδια αυτοσχέδια πάνω στους λόφους ή κάτω στο ποτάμι, κόσμος μαγικός του κατά Ελύτη και κατά Παπαδιαμάντη Ευαγγέλιον. Νηπιαγωγείο, Δημοτικό Σχολείο, Γυμνάσιο Ασωπίας και Κλασικό Λύκειο Αναβρύτων. Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης Αθηνών (1993), Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών (1998), Μεταπτυχιακές σπουδές στη Λογοτεχνία (Π.Τ.Δ.Ε Αθηνών, 2004), Μαράσλειο Διδασκαλείο Αθηνών (2008) και τελευταίος (;) σταθμός το Τμήμα Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (2009). Μια σπίθα χρυσή που έκαιγε μέσα μου η συγγραφή για παιδιά, ένας καρπός που μέστωσε με τον καιρό. Ανάγκη έκφρασης για τους πολλούς, επιστροφή στην παιδική ηλικία λέω εγώ, στο μέσα μας παιδί, αλλιώς, στο δεύτερο εαυτό μας. Αυτόν που δε ζυγιάζει με το νου μα με την καρδιά ονειρεύεται και κόσμους μαγικούς ποιεί, αντίστροφη ακολουθώντας πορεία, σαν άλλος Φιλέας Φογκ, από τα δυτικά της πραγματικής μας ηλικίας στα ανατολικά της αθωότητας της παιδικής θύμησης με όχημα μοναδικό αυτό της φαντασίας. Μοναδική μου φιλοδοξία το ταξίδι αυτό να το κάνω με τους μικρούς μου φίλους και αναγνώστες. Κι αν ο Φιλέας Φογκ κέρδισε μια μέρα στο χρόνο, δεν ελπίζω τίποτε άλλο παρεχτός μέσα από τα βιβλία μου να καταφέρω να κερδίσω το γέλιο των αθώων παιδικών καρδιών, να φυτέψω ένα λουλούδι στην καρδιά τους. Αγάπη για το βιβλίο θα το ονομάσω, ελπίζοντας πως κάποτε θ’ ανθίσει και θα σκορπίσει το άρωμα της αγάπης για τη ζωή σ’ όλη τη γη. Συνοδοιπόροι ζωής σε τούτο το ταξίδι η γυναίκα μου Ελευθερία Δημητρίου και οι δυο μου κόρες Κωνσταντίνα και Σταματίνα. Έμπνευση και πηγή πλούτου αισθημάτων, αγάπης και χαράς. Πρώτοι αναγνώστες και αυστηροί κριτές των βιβλίων μου πριν φτάσουν στις προθήκες των βιβλιοπωλείων. Χάριταις και ευχαριστίες τους οφείλω όπως και στους γονείς μου και στους δασκάλους μου όλων των βαθμίδων εκπαίδευσης. Ευχαριστίες καρδιάς οφείλω και στις Εκδόσεις Ψυχογιός και προσωπικά στον κύριο Θάνο Ψυχογιό που αγαπητικά με αγκάλιασε ανοίγοντάς μου νέους συγγραφικούς ορίζοντες. Μα πάνω και πέρα απ’ όλα ευχαριστώ τους μαθητές μου, τους μικρούς ηλικιακά αναγνώστες μου και τους γονείς τους για την εμπιστοσύνη και την αγάπη που μου δείχνουν μέσα από την επιλογή των βιβλίων μου. Μοναδικό μου μέλημα να δικαιώνω πάντοτε την επιλογή τους και να ανταποδίδω την τιμή τους προς το πρόσωπό μου. Γιατί βαθιά πιστεύω πως τα παιδιά είναι οι αυστηρότεροι και δικαιότεροι κριτές των μεγάλων μιας και τυγχάνουν εν αγνοία τους πραγματικά σπουδαίοι συγγραφείς και τα ίδια. Γι΄ αυτό και κλείνω τούτη τη σύντομη εξομολόγηση αφιερώνοντάς τους τις παρακάτω γραμμές του τραγουδοποιού Διονύση Σαββόπουλου:


Δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιά
στην αγορά στο Λαύριο
Είμαι μεγάλος με τιράντες και γυαλιά
κι όλο φοβάμαι το αύριο


Πώς να κρυφτείς απ' τα παιδιά;
Έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα
και μάς κοιτάζουν με μάτια σαν κι αυτά
όταν ξυπνούν στις δύο η ώρα


Ζούμε μέσα σ' ένα όνειρο που τρίζει
σαν το ξύλινο ποδάρι της γιαγιάς μας
Μα ο χρόνος ο αληθινός
σαν μικρό παιδί είναι εξόριστος


Μα ο χρόνος ο αληθινός
είναι ο γιος μας ο μεγάλος κι ο μικρός